Op Utrecht-Centraal kwam ik de broek van Kim tegen. Zonder pumps maar met laarzen ditmaal – zonder Koreaanse maar met Thaise inhoud. Sommige mensen volgen de beurskoersen, anderen volgen twitteraars. Ik volg broeken de trein in.



Daarna liep ik naar de boekenwinkel. Ik had niet gepland een boek te kopen, maar toen ik eenmaal in het winkelcentrum was kreeg ik die behoefte. Het is fijn om je behoefte zo snel te kunnen bevredigen.
"Is het een cadeautje?" vroeg het meisje achter de afrekenbalie.
"Nee," zei ik.
"O," zei ze, "is het voor uzelf?"
"Ja," zei ik.
Het bleef even stil.
"Om te lezen," voegde ik er toen maar aan toe.